Azmi Güneş

gitmeleri sevdiğim halde, hiç gitmeyi başaramadım ki ben... kaldım, gözlerimi kapatıp hayallerimle... kaldım, gözlerimi açıp yalnızlığımla... ben bir hayal kurduğumu sandım, hayal değil gerçekti oysa ki. onu da ben bozdum. sen...

Şu yoğun günlerde beni kendime getirecek tek şey sanırım yine şiirler. Çok özlemişim düşünmek bile içimi ısıttı...

Yıllardır hüzünbazlığıma teslim olup çevremde dünya kadar insan varken yalnızım diyerek yalnızlığa iterken kendimi şimdilerde gerçek yalnızlıkla boğuşmaktayım. Terk edilmiş bir kasaba kadar ıssız kalmışım farkında olmadan....

Özlemek güzeldir yüksek dozajda almadıkça. Bense şuan tüm enerjimi bitiren bir özlemler yumağının içindeyim. Öyle yoğun bir duygu var ki içimde başedemiyorum. Yalnız geçerken saatler sığınacak bir yer arıyorum. Yalnızlığı...

Gecelerin karanlığı her zaman hüzün getirdi bana ama şimdiki kadar acı değil. Her gece ağladım, gözyaşlarımın farkına bile varmadan. Ansızın ağlarken buluyorum kendimi. Artık yok oluşunu hazmedemiyorum... Hep özlüyorumdum...